58.

58

Απόνερα από μπουγάδες στο δρόμο με τις μπαλωμένες λακούβες, απλώστρες στριμωγμένες στα μπαλκόνια οικογενειακών πολυκατοικιών με γιαπιά αντί για ταράτσες -να φτιάξουν κανα διαμέρισμα τα παιδιά μόλις ταχτοποιηθούν-, κατά λάθος μικρομάνες με ροζ ριχτές πυτζάμες μαζεύουν νωπά μωρορούχα, ‘έρχεται υγρασία από τη λίμνη και δε στεγνώνουν εύκολα / να πάρουμε στεγνωτήριο να μη μαυρίσουνε οι γωνίες με τα βρεγμένα ρούχα μες στο σπίτι / να πεις στον ξαδερφό σου όταν έρθει ξανά να ψεκάσει τους τοίχους / έβγαλε και το σπίτι της μάνας μου μούχλα / είναι το διαμέρισμα βορινό και το πιάνει αέρας σου λέω’· κάτσε να δείς πότε ήτανε, την τελευταία φορά που μάζευα ρούχα άκουσα από κάπου να μου σφυρίζουν οι Smiths, ήτανε μεσημέρι, ψυχή στη γειτονιά και κοίταξα γύρω, σ΄ ένα σπίτι σχεδόν ερειπωμένο από ένα παράθυρο χτισμένο με σεμεδάκια βγήκανε οι Smiths στο δρόμο, μαυροντυμένες νότες σε ώρα κοινής ησυχίας, μάζεψα τα ρούχα και μπήκα μέσα, γιατί είναι το μπαλκόνι βορινό και το πιάνει αέρας σου λέω.

@Οδός Ζαλοκώστα, Γιάννενα, Ελλάδα

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s