84.

Θα φύγω μ’ ένα τρένο που θα χει κατεύθυνση το νότο· θα περνάνε κάδρα στα παράθυρα του τρένου τα δέντρα και τα σπίτια, θα μαζεύεται χνούδι στις άκρες των κάδρων […]

Read Article →

83.

Οι μέρες πίσω από τις πόρτες των άλλων έχουν το ίδιο κιτρινοπορτοκαλί φως με τα απογεύματα μικρών πόλεων το καλοκαίρι του 98. Φως που πέφτει σε γκρεμίδια με δισδιάστατα κάδρα […]

Read Article →

82.

Κάθε δέκα χρόνια ή τόσο, θα περνάμε μια Δευτέρα του Μάη σε μια άδεια παραλία. Θα ζούμε ένα βράδυ της, μια μέρα της και τα ενδιάμεσα από αυτά τα δύο. […]

Read Article →

81.

Τα βράδια που στο τέλος τελειώνουν καλά κι ας μην το φαντάζεται κανείς. Που όλοι γυρνάνε στο σπίτι ζωντανοί, ασφαλείς, που έχουν κάποιον να τους περιμένει ξύπνιος και ζέστη να […]

Read Article →

80.

Eνθέματα κι εκθέματα, αλλάζει ένα γράμμα και ακολουθούν δυο λέξεις η μια την άλλη σε νοητική συνέχεια, λέξεις φτιαγμένες για όλες τις ώρες, σα διαφήμιση για αποσμητικό χώρου, φρεσκάδα που […]

Read Article →

79.

Έξω βρέχει. Όσα αμάξια περνούν στο δρόμο είναι γκρι• μεγάλο πορτμπαγκάζ, δερμάτινα καθίσματα, κασκόλ με ρίγες δεμένο θηλιά και παλτό μαύρο για τον οδηγό, σοβαρή γυναικεία φωνή στο ραδιόφωνο ‘μποτιλιάρισμα […]

Read Article →

78.

Μετά το σχολείο, μαζεύονταν τ’ απογεύματα στο παγκάκι στην από δω πλευρά του λόφου και βλέπανε το τρακτέρ να ρίχνει κοπριά στο χωράφι. Σε λωρίδες παράλληλες, η μια μετά την […]

Read Article →